خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





یادی از اسماعیل فصیح رمان نویسی بی ادعا

     

    اسماعیل فصیح عصر روز پنج‏شنبه ۲۵ تیرماه ۱۳۸۸ در بیمارستان شرکت نفت تهران درگذشت! او در دوم اسفند ۱۳۱۳ در محله درخونگاه تهران متولد شده بود و فرزند کاسبى در چهارراه گلوبندک بود. تحصیلات ابتدایى را در دبستان عنصرى و دوره بعد را در دبیرستان رهنما به اتمام رساند. و پس از این دوره براى ادامه تحصیلات به آمریکا رفت. و در دانشگاه مانتانا ادبیات انگلیسى خواند. و بعد به میشیگان رفت و در همین دوران ملاقاتى با ارنست همینگوى برایش پیش مى‏آید. و دوره نهایى تحصیلات در آمریکا رها مى‏کند و به ایران برمى‏گردد و در شرکت نفت به کار مى‏پردازد. 

    فصیح را منتقدین و ادیبان و رمان خوان های دهه های پیش، به سه گانه ی شراب خام، ثریا در اغما و زمستان ۶۲ میشناسند. اگرچه میان رمان نخست و دوم این تریولوژی ۱۵ سال فاصله افتاد و فصیح رمان نیمه تاریخی بی ربط به دیگر آثارش، یعنی داستان جاوید و شماری داستان کوتاه نسبتا خوب را در این فاصله نوشت، ولی به درستی در ثریا در اغما، داستان شراب خام را پی گرفت و آنرا در زمستان ۶۲ ادامه داد. اسماعیل فصیح نویسنده پرکارى بود. و مورد اقبال خوانندگان رمان فارسى. بدون هیچ‏یک از دسته‏بندى‏هاى رایج توانسته بود گروه مخاطبینى براى خود دست و پا کند که آثارش را به چاپ‏هاى مکرر مى‏رساند. فصیح از اولین نویسندگانى بود که طبقه متوسط شهرى را وارد رمان فارسى کرد و از این جهت یک نوآورى در کار رمان فارسى بود. در ثریا در اغما، زمستان ۶۲ و دیگر کتاب‏هایش همین طبقه را که در رمان و داستان فارسى غائب بود به تفصیل مى‏پرداخت. 

    ویژگى دیگرش نیز فارسى او بود. بسیار راحت مى‏نوشت و بدون تکلف و بسیار خوشخوان؛ اوج این نثر را در داستان‏هاى کوتاه و بعد در رمان ثریا در اغما مى‏شود دید. تسلط به زبان انگلیسى به او امکان غور و تفحص در ادبیات جهان را داده بود. مدت‏ها در آمریکا و انگلستان زندگى کرده بود. این همه از او نویسنده‏اى با فرهنگ را ساخته بود که دستش پُر بود و کمبودى حس نمى‏کرد. و به جایگاه خودش واقف بود. آثار فصیح خواهد ماند. حداقل چند رمان از او فراموش نخواهد شد و در تاریخ داستان‏نویسى و رمان‏نویسى جایگاهى ماندگار خواهد داشت. 

    اسماعیل فصیح اولین رمان خود، "شراب خام" را در سال ۱۳۴۶ نوشت و سال بعد توسط انتشارات فرانکلین منتشر شد. از دیگر آثار اسماعیل فصیح : 

    دل کور (۱۳۵۱) – داستان جاوید (۱۳۵۹) – ثریا در اغما (۱۳۶۳) – درد سیاوش (۱۳۶۴) – زمستان ۶۲ (۱۳۶۶) – شهباز و جغدان (۱۳۶۹) – فرار فروهر (۱۳۷۲) – باده کهن (۱۳۷۳) – اسیر زمان (۱۳۷۳) – پناه بر حافظ (۱۳۷۵) – کشته عشق (۱۳۷۶) – طشت خون (۱۳۷۶) – بازگشت به درخونگاه (۱۳۷۷) – کمدى تراژدى پاریس (۱۳۷۷) – لاله برافروخت (۱۳۷۷) – نامه‏اى به دنیا (۱۳۷۹) – در انتظار (۱۳۷۹) – گردابى چنین حایل (۱۳۸۱) و مجموعه داستان‏هاى کوتاه فصیح: خاک آشنا (۱۳۴۹) – دیدار در هند (۱۳۵۳) – عقد و داستان‏هاى دیگر (۱۳۵۷) – برگزیده داستان‏ها (۱۳۶۶) – نمادهاى دشت مشوش (۱۳۶۹)

    از فصیح چندین ترجمه هم منتشر شده است که غالباً در حوزه روانشناسى است. همچنین رمان ثریا در اغما به زبان انگلیسى در ۱۹۸۵ و به زبان عربى در قاهره ۱۹۷۷ منتشر شده است.


     + منبع : اینجا و اینجا و اینجا
    این مطلب تا کنون 30 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : رمان ,فصیح ,ثریا ,داستان ,فارسى ,زمستان ,رمان فارسى ,رمان ثریا ,زبان انگلیسى ,داستان‏هاى کوتاه , اسماعیل فصیح ,
    یادی از اسماعیل فصیح رمان نویسی بی ادعا

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده

تگ های برتر